Share |

Op platt: Dezember 1947

Foto: hfr

Uns Greta, de is noch plattdüütsch up de Welt komen. In‘n Herzogtum Lauenburg, in Hamfelln, glieks achter de Bahn. Stratennamen harrn wü nich.

An’n Sünndach den’n  28. Dezember 1947 weer dat so wiet, midden in de Nacht, bi Schneigestöber und een verflixte Küll, dor müss Mudder Griebsch ut Trittau Bescheid seggt wardn. Telefon oder so wat harr doch keen een. Uns Vadder mit Rad dörch den Nieden Wech, blangen den’n Bahndamm, öwer de Billbrüch hen no Trittau. - Nu müss Alice (Hebamm) jo ok mit Rad erstmal los no Hamfelln.

Man, dat duert veel to lang und uns lütt Baby weer all up de Welt. To‘n Glück weer uns Opa jo to Stell un hett  an‘n Bett seeten un tröst – natürlich up platt. Uns Oma weer so upgereegt, de hett jümmer blots beed, dat allns gaud geiht.- Ick, as grote Schwester , ick weer jo man grad 9 Johr old, dörf nich dorbi sin, dat is nix för Kinner.-
Wü dree Geschwister, Friedrich, Greta un ick sünd all in dat sülvige Bett in Oma un Opa  ehr Schlapstuuv up de Welt komen, direkt in’t Herzogtum.

As denn de ganze Opreegung vörbi weer, de Lütt sauber antrocken un inwickelt weer, dor dörf ick min lütt Swester in‘n Arm nehmen. Man,  watt heff ick mi freid, watt weer ick stolt, nu harr ick een Swester, de ick mi doch all so lang wünscht heff, (een  Brauder harr ick doch all).

Een Kinnerwagen kunn‘n wü  ut’n Dörp vun Bekannte utlehnen, dat weer so een groten Korfwagen mit ganz lütte Rööd, de een orrer anner von jüch kennt  de villicht noch.

1947, de Kriech weer all 2 Johr vörbi, dor kunn’s för Reichs-Mark nix köpen, erst in Sommer  1948, no de Währungsreform, dor geev dat för DM allns in de Ladens.- An den’n Sünndach weer bi uns in‘t Huus Kinddööp, uns Greta wöör döfft vun Paster  ten Brink ut Kuddewöör, bi den‘n güng uns Friedrich jo to’n Konfirmanden- Ünnerricht.

Greta,  ick wull jo een lütt Gretchen (so as bi Hänsel und Gretel) hebben.  Baby antrecken, Buddel geeven, nachts den Kinnerwagen schaukeln, dormit de Lütt wedder inslapen kann. Dat weer doch allns spannend för mi. Wü hebbt veel speelt, ick harr een Fründin Vera, de harr ok een lütt Schwester Beate. As Greta denn all loopen kunn, dor sünd wü Veer bi scheun Weeder, ok mol in de Kuddewörer Dann gohn un hebbt lütte Ostereier versteeken, de schulln uns lütte Schwestern denn seuken. De eersten Wöörd, dat eerste lütte Gedicht, watt hebbt wü uns freid, wenn dat klappt hett. Un seute Frisuren, mit bunte Schleifen utprobeert - un noch veel mehr. Jo – dat weer uns Tied in Hamfelln, för mi eene scheune Tied...

1950 sünd wü no Lüttensee trocken, in‘n November weer dat niete Huus sowiet trech, dat man dor in wohnen kunn. Dat Huus steiht noch, is fein trechmokt und unse leewe Schwägerin wohnt dor jümmers noch. Greta un ick kreegen in dat niete Huus een eegen Kinnerzimmer, mit bunte Tapeten, watt weer datt fein.- Friedrich harr ok een eegen Stuuv, he weer dunn jo all in de Lehr un müss jeeden Dach no Siemens in Hamborg un abends noch veel Schaularbeeten moken.

Ick müss no Lüttensee to Schaul, ganz alleen, dat weer bannig wied. De Wech noch frömd, un morgens freuh to Faut  in düstern los. Hett mi gor nich gefolln. Ober nomiddachs kunn ick jo wedder mit min lütt Greta speelen. Kinnergorn oder so wat geev dat doch nich.

De Winter weer bannig streng. Ick weet noch, datt Greta jümmer so schlecht inslapen kunn. „Darf ich rüberkommen?“ und  denn  flink ut ehr Bett rut,  Koppküssen ünnern Arm und no mi in’t Bett krabbelt is un „so dortwüschen wull“ – dat weer kuschlig warm för uns beid un se is denn ok glieks inslapen.

Jo - uns Greta is grödder wordn, is mi övern Kopp wussen un hüt  ……
Eene  glückliche 70-jährige mit ehre grote Familie.-

Hilde Schulz, Hamfelln / Stormarn,   28. Dezember 2017