Share |

Op Platt: Ooljohrsobend in de Waldeslust 1962

Blick auf die Waldeslust in Hamfelde. Foto: hfr

Wat weer dat för’n Obend, so vör 54 Johr. De domolige Chef vun de Waldeslust “Hans Koops” hett in’n Harvst 1962 een Veranda, Köök und Flur twüschen Huus und Saal bauen loten. Wü jungen Handwarkslüüd weer’n jümmer merden mang. All de Arbeeten hebbt sick so bit Wiehnachten hentrocken.

Ooljohrsobend weer de erste Ball in de niegen Rüüme und buten een Küll vun -15°C und 50 cm hoch Schnei. Een Auto harr in de domolige Tiet noch lang nich jedeen, ick ok nich, harr ja grad erst baut und heirat. Genau dorüm weer ‘k ja nu mol an de Reech för mien Kollegen und ehre Fruuns een ut-togeben. Heff se all Sylvester-nomiddag no uns henn inladt. Abends weer ja Danz in de Waldeslust.

Bi so veel Küll harr’n wü all mol een Grogg vörwech drunken und denn mit all Mann röver no mien Nahber henn.

Kapellmeister “Emil Kock” und sien Kapell “Köthel 98” weer’n domols all wat Besünners, speeln Foxtrott, Tango und Walzer. Wat hebt wü danzt und all de Schlagers mitsungen. Wenn Emil sienen Haut vörd’n up de Trompet hängn und den’n Schmusewalzer speeln de, denn - ja denn güng binah dat ganze Licht up den’n Saal ut. Dat weer doch wat Schöns för de jungen Lüüd!

In de Köök hebbt “Guste-Tante” und de annern Frungens för dat Eeten no Middernacht sorgt. “Rundstück warm” dat weer domols ganz wat Besünneres, nich blots jümmers Knackwurst und Kantüffelsalat. In de niege Veranda seeten nu all de ersten Damen und eeten “Rundstück warm”. Ick weer wull nischierig und muß dor ok mol een beeten rümschnuben. Dat harr aber nu Folgen för mi.

Bi’t Wechgohn heff ick in mien Glimmer noch mit de Frugens dor achtern in de Eck schäkert. Jümmer trüchors up de Döör hentau, und denn - jo denn mit de Hand an’n Dördrücker vörbi und mit de Schuller bums in de Schief vun de Döör.

Hett dat klirrt und scheppert, de Schief wer twei und ick wer nüchtern. Forts löpen een hupen Lüüd tosam, all wulln’s een groot Schlägerie seihn. De Kröger “Hans Koops” weer de erste, ick heff em een Teiken geben, ick weer dat. He wink aff und güng wech. Keem forts mit een Handuhl und Upnehmer trüch und feegt de Scherben tohopen.

För mi weer Ooljohrsobend und Niejohr nu meist lopen, aber datt Dörp harr acht Daach lang wat to schnacken.

Een Dach loter weer all wedder een Schief in de Döör. De ganze Spaß hett mi domols 20,- DM kost. Dree Daach loter fohr ick mit den’n Schienenbus von Trittau-Vorburg na Schwattenbek. In’n Dahnger sticht “Guste-Tante vun de Köök” in den Schienenbus und will ok no Schwattenbek. Dat erste weer vör all de Lüüd in’n Zuch lauthals to priestern: “De Schief, Gerhard, dat ward bannig düer för di”. Dor müss ick ehr doch erstmal kloren Wien inschenken, datt de Schief all binnen is, de Döör heil und de Spoß mi 20,- DM kost hett. Von den’n Dach an hett “Guste-Tante” mit mi öber dat Thema nich mehr schnackt.

Liekers, ick goh jümmers wedder gern no mien Nahber in de Waldeslust. Wenn ick an de Döör vörbi komm, kiek ick meistiets nochmol henn und denk an düsse för mi ganz besünners gediegene Sylvesternacht.

Gerhard Schulz, Hamfelln, Dezember 2016